[HIERARCHIUS]
s.
GERARCHIUS
s.
YERARCHIUS,
-ii
m.
(nescio quo pacto cum hierarcha coniunctum)
szwagier, brat żony; uxoris
frater
StPPP II p. 500 (a. 1442) : octoginta marcas ... in tribus annis integris, et non cicius, Nicolao de Trzeczesz y-io suo soluturum se obligauit.
Ib. p. 531 (a. 1443) : pro eo, quia g-ij sui alias «schurze» Johannes et Jacobus de domo ipsius exeuntes in viam publicam ... violenciam facientes ... in domum eandem sunt reuersi.Ad rem cf. ib. p. 500 notam 3 et Dąbkowski, Prawo prywatne I p. 470.