- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
wahać się, być niepewnym, mieć wątpliwości;
dubitare, incertum
esse.
N.
obawiać się;
timere
IO. LUD. p. 83, 106 : o, que fausta dies, que tanta nobis insperantibus vel pocius de ruina orbis h-ntibus ... gaudia fortuna attulit.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
de
vel
in
c.
abl.
c.
sq.
inf.
d.
sq.
enunt.
interrog.
Occ.
pass.
*ArPrawn VI p. 24 (a. 1478) : et propterea, an contractus venditionis et emptionis huiusmodi liciti existerent, a nonnullis h-batur.
*RHist XXX p. 288 (a. 1525) : cum autem ... a nonnullis h-ri posset, an beneficia ecclesiastica in dictis mensibus ordinariis collatoribus concessis ... comprehendi possint.
II.
singularia
1.
opierać się na czymś;
niti aliqua re
GŁOG. Alex. I fol. O VIIIa : h-re id est ... inniti.
2.
pragnąć czegoś; aliquid
cupere
*PommUrk V p. 237 (a. 1315) : cum ... consulibus ... concordavimus ... ex intimis precordium nostarrum h-ntes eiusmodi reformacionis concordanciom obtinere robur perpetue firmitatis.
3.
kiełkować;
pullulare
*KodWp III p. 476 (a. 1378) : per hoc possit talis appellans cum suis consiliariis, fautoribus et receptatoribus hereticus reputari et per hoc heresis et scisma in Christiano populo h-re.