General
Full Entry
More

GRADUATUS

Grammar
  • Formsgraduatus
  • Etymology graduo Dc.
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. qui gradum aliquem in universitate studiorum adeptus est
  • II. ad obrussam examinatus

Pełne hasło

GRADUATUS, -a, -um (graduo Dc.)
  • Dc.
  • L.
  • H. (pl.),
  • Ha.
  • K.
I. (de hominibus) taki, który posiada stopień uniwersytecki; qui gradum aliquem in universitate studiorum adeptus est
KodUJ I p. 26 (a. 1400) : rectoribus universitatis, doctoribus, magistris g-is, baccalariis, studentibus.
OSTR. p. 134 : vulgus ... canonicorum non g-orum et reliqui ... inferiores praebendarii.
Ita passim saec. XV—XVI.
N. constr. sq.
in c. abl.
ArPrawn VI p. 25 (a. 1478) : Nicolao ... nec in theologia nec in aliquo iurium g-o.
SSrSil I p. 190 (saec. XV ex.ex) : Iohanni ... licet in nulla scientia g-o, viro tamen scienti et docto.
II. (de moneta) wypróbowany, posiadający próbę menniczą; ad obrussam examinatus
CorpJP III p. 8 (a. 1506) : nullus audeat monetam novam et extraneam recipere, nisi sit sufficienter probata et g-a per probatos artifices.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)