człowiek wolny ale nieosiadły, najmujący się do służby, (stąd) włóczęga;
homo liber, qui tamen nullum
possidebat agrum neque certo habitabat
loco et saepe opulenti viri famulus
fiebat, (inde) homo vagus
ŁASKI ComPriv fol. 28a : de g-is seruis damna alicui facientibus.
ArPrawn VI p. 173 (saec. XVI) : dominus pro damno per servum g-am illato satisfacere tenetur.
GLcerv p. 632 : alij sunt mendicantes validi, id est robusti, quos spanaldos vel g-as vulgus appellat et hi mendicare non debent, ne miseris et vere debilibus panem auferant.
Inde in
malam partem
IusPol p. 245 (a. 1512) : de g-is vero et vagis personis in regno nostro hinc inde vagabundis et suspectis.
Ib. p. 246 (a. 1512) : praedoni vel g-ae ... similis habeatur.
CorpJP IV p. 55 (a. 1523) : talis convictus pro g-a debet reputari, iure g-arum deinceps conveniendus casu, quo exequutioni rei iudicatae contraveniret.
Tom. XIV p. 46 (a. 1532) : eadem ratione in petitione de g-is et inquilinis vagabundis facta constituimus.