- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
1.
propr. (de
hominibus) głos płaczliwy, jęk, westchnienie, szloch, stękanie; sonus
lamentabilis, suspirium propter
animi corporisve dolorem editum.
Glossae
Pol.
RFil XXIII p. 277 (saec. XV med.med) : de g-u «s plakv».
Ib. XXII p. 14 (a. 1466) : g-us «lkanye».
Ib. p. 15 (a. 1466) : hic g-us «tho rzazenye».
Constr.
sq. gen.
subi.
2.
transl. ból, męka,
cierpienie, udręka;
dolor, cruciatus.
II.
(de voce animalium atque avium) skowyt, wycie, kwilenie;
eiulatus, vagitus (saec. XV ex. ).