- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
propr.
(o lisach) szczekać;
de vulpium voce.
Glossa
Pol.
GLb p. 133 : g-re vulpium, «barcotacz».
II.
transl.
1.
(de hominibus) obmawiać, mówić coś złego;
obstrepere, maledicere,
criminari. Additur
argutiis :
MPH II p. 811 (saec. XIII ex.ex) : cultor iusticie, non arundo vento agitata, non arguciis g-ns vulpinis etc.
2.
(de avibus) wydawać głos, odzywać się; vocem
mittere, garrire
PrzMog p. 30 : avis queque canit ut rostrum sibi g-it (nisi leg. garrit).