- F.
- Th.
- A.
I.
1.
propr. krzew,
krzak; frutectum, virgultum.
Pl. zarośla; virgulta, rubeta.
N.
glossam
Pol.
ŁASKI LibBen I p. 707 : ad rubum magnum f-um alias «vyelky kyecz».
2.
meton. pęd, gałąź, korzeń; caules, ramulus, radix.
Dicitur in imagine
peccati (e
Vlg.
Sirach 3,30
MARTIN. OP. Serm.
p. 383
nlb.
).
II.
nat. wierzba
rokita; Salix rosmarinifolia
Linn.
GLr I
p. 137
.
Glossa
Pol.
GLb p. 44 : f-x «rokitha».