- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
I.
propr.
1.
chłód, mróz, zimno;
status frigendi, algor,
frigidum.
Dicitur
assiduum, brumale (
CodEp I 2,
p. 320, a.
1453)
, gelidum (
DŁUG. Hist. III
p. 195
)
, gelinum (
AKapSąd II
p. 891, a.
1490)
, grande (
KodMp III
p. 129, a.
1359)
, intensum (
MPH V
p. 846, a.
1400
et saepius), saevum.
Simili sensu per abundantiam
algor frigoris (
DŁUG.
Hist. I p. 410= II
p. 176
ed. nov.
).
N.
imaginem
infernale :
PEREGR. fol. D IIIb : ideo iam secura est, quod f-us infernale non ledit eam.
Iuncturae verbales
frigore (-bus) affligi, consumi (DŁUG. LibBen III p. 51 ) , constringi ( KOMOR. p. 275 ) , cruciari, uri ( DŁUG. Hist. III p. 470 ) , premi, prosterni ( IANIC. p. 20, v. 32 ), perire ( CodEp II p. 468, a. 1445).
2.
obniżenie ciepłoty ciała, uczucie zimna,
dreszcze; febris frigida (saec. XVI).
N.
locut.
frigus habere (
ArHist V
p. 245, a.
1332),
item
capere (
GŁOG. Alex. I fol. C
IIb
:
vestis pilosa ... supponitur equis sudantibus, ne capiant f-us).
II.
transl.
surowość; duritia
DŁUG. Op. p. 14 : s. Stanislaus calentis aetatis flammas ieiuniorum f-e et carnis maceratione curavit restinguere.
Ib. p. 195 : Cunegundis flammam libidinis ... extinguebat continentiae loris et abstinentiarum f-e.Cf. Th. VI 1339,61 sq.