tarka, przyrząd służący do ucierania czegoś; instrumentum ad
terendum aptum, radula
RFil I p. 45 (a. 1450) : f-um (ed. frut-) «tartko».
GLp p. 163 : f-um (ed. frut-) «tharka».
GLb p. 44 : f-um dicitur molimentum, quo piper teritur, molinellum «tarlka».