- F.
- Th.
- S.
- Dc.
[comp.
magis fortunatus :
STOB. Parv. fol. C Va:
quidam sunt magis fortunati
alijs.
]
I.
1.
(de hominibus) szczęśliwy, mający w czymś szczęście, hojnie
czymś obdarzony; felix, faustus, fortuna affectus.
Additur
bene (
GALL
p. 6,
13).
Occ.
odpowiedni; idoneus
DŁUG. Hist. V p. 699 : quem imperatorem ad iniuriam irrogandam f-iorem videbat.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
ad
supra 19.
c.
sq.
in
c.
abl.
DŁUG. Op. p. 429 : in parentibus, cognatis nepotibusque parum f-us.
2.
(de rebus)
pomyślny,
szczęśliwy; beatus,
prosperus.
II.
bogaty, możny; dives,
locuples, potens.