- F.
- Th.
- S.
I.
pass. bojaźliwy,
lękliwy, tchórzliwy;
qui formidat, timidus.
Iuxta ponitur
leporinum animum habens (
CodEp II
p. 417, a.
1440).
Occ.
pełen trwogi, strachu, strachem
przejęty, przerażony; formidine plenus,
sollicitus,
perterritus
ChrClar p. 472 : fuit timor et tremor ... magnus in tota terra Polonie ... quod non habuerunt defensorem ... in terra f-a.
II.
act.
straszny, okropny, budzący
obawę; qui formidatur, formidandus, terribilis (saepe sq.
dat. ).
Saec. XV—XVI.