- F. (pl.),
- Th.
- Bl. (pl.),
- A.
- K.
I.
propr.
(sg. et saepius pl. ) tylna część jamy
ustnej, gardziel, gardło;
gulae pars superior vel etiam ipsa gula.
Praec.
1.
(hominum) szczęka, dziąsła, podniebienie, usta; maxilla, gingiva, palatum, os.
Glossae
Pol.
RFil XVI p. 349 (a. 1428) : f-es «dąsna».
Ib. XXIII p. 297 (a. 1437) : nodatis f-bus «szwyąszewymi vszty».
Ib. p. 277 (a. 1450) : f-bus «czelusczam».
GLb p. 40 : f-x, «czelyvscz vyrzchnya, czelyvscz pasczeky»; f-x «pasczęka».
N.
locut.
fauces impudicas laxare (
AKapSąd II
p. 624, a.
1476).
2.
(bestiarum) pysk, paszcza; os animalium
(plerumque rapacium), rictus.
Glossa
Pol.
RFil fXXII p. 11 (a. 1466) : f-es claudere «pasczeky zatulicz».In imagine mortis; item sepulchri ( IANIC. p. 58, v. 150 ), Turci (-orum) (infidelium: DŁUG. Op. p. 180 ; AAlex p. 49, a. 1501 ;et saepius) cett.
II.
transl.
1.
a.
wejście,wrota,
brama; aditus, ostium, ianua,
porta.
b.
ujście rzeki; ostium,
os fluminis.
2.
praec.
pl.
ciasne przejście, przesmyk, cieśnina,
wąwóz; iter angustum, angustiae (viarum, locorum),
fretum.
Abundat
Tom. XIV p. 839 (a. 1532) : in f-bus freti, quod ex Junio (sic ) mari ad Corinthum incurrit.
3.
otchłań, czeluść, głębia;
abyssus, profunditas, vorago
(v.
gr. Tartari, Danubii, saec.
XV-XVI).
Constr.
ad
I-II: abs.
vel
sq.
gen.