tzw. obliczny rok, termin sądowy, poprzedzony ustnym pozwem, często pozostający w związku ze znalezieniem u kogoś lica, tj. oczywistego dowodu winy, np. kradzieży; terminus iudicii, qui vocatione in ius verbis facta constituitur, praec. cum aliquis in recenti crimine deprehenditur

VL p. 330 (a. 1505) : item terminus facietenus datus, alias qui f-us dicitur, in una septimana dari debeat.

StPPP VII p. 217 (a. 1544) : omnis terminus f-us alias «rok przydkniony» semper est peremptorius, in quo si aliquis non steterit, potest condemnari in lucro.

Cf. FACIALIS I 2 FACIATORIUS FACIATUS I FACIONALIS et ad rem Kutrzeba, Dawne polskie prawo sądowe p. 66.