- F.
- Th.
- Bl.
- A.
głośny, urągliwy śmiech;
risus nimius et
arrogans.
Iuncturae verbales
cachinnum crispare, edere,
habere (
ArHist VI
p. 193, a.
1450)
, movere; cachinnos facere (
ARect I
p. 319, a.
1491)
, excire (
ROYZ. II
p. 33
)
; cachinno diffluere (
KADŁUB.
p. 46
;
CRIC.
p. 141, v. 38
;), ridere;
aliquem in cachinum solvere (
DŁUG. Hist. II
p. 446
et saepius, resolvere:
Tom. VIII
p. 361,
a. 1526)
; in cachinnos erumpere (
ConcPol II p. 121, a. 1528).
N.
glossam
Pol.
RFil XXIII p. 270 (a. 1469) : c-us «chychot».