Ogólne
Pełne hasło
Więcej

ORBUS-1

Gramatyka
  • Formy, orbus, orbus, orba
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i -ae
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajmęskiżeński
Znaczenia
  • I. privatus aliqua re vel aliquo,orbatus, desertus, destitutus.
  • II.
    • 1. orbatus.
    • 2. orbata

Pełne hasło

1. ORBUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • N.
I. adi. pozbawiony (kogoś, czegoś), osierocony, opuszczony; privatus aliqua re vel aliquo,orbatus, desertus, destitutus. Glossa Pol.
GLcerv p. 660 : o-us ... «opussczaly».
II. subst.
1. orbus,, -i m. sierota (chłopiec); orbatus. Glossa Pol.
GLcerv p. 661 : o-us pro orphano accipitur «sirota».
2. orba,, -ae f. sierota (dziewczyna); orbata
CRIC. p. 55 : dabat querulas flebilis o-a preces.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)