- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc. (subst.),
- NGl.
I.
1.
czynny, zatrudniony, zajęty pracą; qui operam
impendit, actuosus, agens.
2.
staranny, gorliwy; accuratus, diligens,
studiosus.
Dicitur de
hominibus, item de eorum habitu vel actione, v.gr.
affectus (
KodUJ I
p. 192, a.
1439)
, conatus (
DŁUG. Op.
p. 21
)
, cura (
CALLIM. Hist.
p.
78,28)
, labor (
KodKKr I
p. 98, a.
1273
et saepius),
opera (
KADŁUB.
p. 202
et saepius),
sollicitudo (
KodMp IV
p. 4, a.
1386
et saepius),
voluntas (
MatArch
p. 62, a.
1431).
Constr.
ad 1
-2:
a.
abs.
b.
sq.
contra:
MARTIN. OP. Serm. p. 41 nlb. : debet esse dilectio coniugatorum o-a contra ociositatem.
c.
sq.
in
c.
abl.
Occ.
accedit
dat.
personae
ArHist V p. 285 (saec. XV in.in) : nos volentes unicuique reddere in iusticia o-os.
II.
1
. wymagający wysiłku, trudny, uciążliwy; qui magnam operam
exigit, difficilis, molestus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 658 : o-us, multae operae «pracowity», o-a structura.
2.
starannie wykonany, kunsztowny;
elaboratus, artificiosus (saec. XVI).
3.
skuteczny,wydatny;
efficax, valens, certus
KodMp III p. 157 (a. 1362) : pastoralis interest officij ... effectum o-e promocionis prosequi et amplecti.
ArHist V p. 304 (a. 1392-1412): facta nostri mandati ... execucione o-a.