- F.
- Th.
- Bl.
- NGl.
- A. (-us)
I.
1.
solis
et
abs. : zachód słońca;
occasus
DŁUG. Hist. IV p. 109 : antequam ... crastini solis veniat o-um.
Ib. V p. 350 : sole vergente ad o-um.
2.
zachód (jako strona świata); occidentalis mundi regio
DŁUG. Hist. II p. 351 (= IV p. 101 ed. nov.) : castrum e regione castri antiqui versus o-um ... aedificat (cf. MIECH. Chr. p. 149).
KodKrak p. 300 (a. 1501) : ad o-um, orientem et septemtrionem per quartuale vnius miliaris a muris ciuitatis.Cf. Th. IX 2,354,2 sqq.
II.
kres (życia); interitus
DŁUG. Op. p. 10 : quod aetas utriusque coniugis in o-um foret procliva.Cf. Th. IX 2,354,67 sqq.