- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr.
1.
ciemny, mroczny, nieoświetlony; tenebrosus, caliginosus, ater.
N.
locut.
tempore obscuro
po ciemku; in tenebris
TPaw IV p. 428 (a. 1391) : testes ... iurant, quod ... Mathias non duxit ad Thomislaum boues tempore o-o nec eius habet utilitatem.
2.
ciemny, mroczny; fuscus,
fuscatus (de colore).
Glossa
Pol.
InwKKr p. 128 : casula ex aureo panno o-o leonato alias «cziemno dziki».
II.
transl.
1.
ciemny, niejasny, wątpliwy, niezrozumiały, mętny, niewyraźny; caliginosus, non clarus, parum perspicuus, ambiguus, confusus.
2.
ciemny, nieznany, niesławny; ignotus, ignobilis, minime clarus.
N.
locut.
in obscuro
w ciemności, w cieniu, w zapomnieniu; in tenebris,
in oblivione.
Eodem sensu
sub obscuro :
DŁUG. LibBen I p. 6 : omnia vetusta monumenta ... sub caligine et o-o latentia ad nostram pervenere aetatem.
3.
niski, nieszlachecki; ignobilis, humilis
(de condicione, genealogia, sorte).
Item de homine
DECIUS p. 74 : dum ... ex o-is laboratoribus ... nemo esset, qui descendere uellet in salisfodinam, ipse salinarum praefectus ... descendit.
4.
cichy, słaby, stłumiony; lenis, obtusus (de
sono, voce).
5.
potajemny; clandestinus, secretus (saec.
XVI).