- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- Ha.
- N.
I.
dotyczący posłuszeństwa; ad
oboedientiam pertinens
KomEkon p. 156, 18 (a. 1416) : yconomus debet ordinare, ut uxor timeat eum ... timore, qui est reuerencialis et o-is (ed. obedienalis).
SSrSil VIII p. 161 (a. 1463) : hortationibus vestris ... parere disponimus juxta decenciam debito nostro o-i congruam.
II.
posłuszny;
oboediens, subditus
SSrSil I p. 306 (a. 1482) : Eugenius ... quartus ... Romam reintravit et sibi Romanos o-es fecit.