- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
zapomnienie, niepamięć;
actio obliviscendi.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 375 (saec. XV) : in o-em «zapamętlyvoscz».
Dicitur in imagine
oblivionis abyssus
(cf.
),
alvus (cf.
supraI 453,41
sqq.), angulus (cf.
),
caligo (
PommUrk II
p. 394, a.
1278)
, nebula (
PommUrk III
p. 96, a.
1290)
, nubes (
CodPom
p. 280, a.
1219
et saepius), nubilum (
PommUrk III
p. 173, a.
1293
;
KodMp IV
p. 2, a.
1386
et saepius),
sinus (
KADŁUB.
p. 2
et
154
;
KomKadł
p. 383
)
, tumulus (
PommUrk IV
p. 417, a.
1310)
, umbra (
DokMp I
p. 155, a.
1366)
, velamen (
PommUrk III
p. 334, a.
1298)
sim.
Iuncturae verbales notabiliores
praeter eas, quae
in
Th. laudantur
1. oblivio memoriae iniuriatur, valet iniuriari, novercatur
sim.,
cf.
s.
v.
2. oblivionem accipere, concipere,
incidere, incurrere
sim.,
cf.
s.
v.
3. in oblivionem abire, currere, decidere, decurrere, defluere,
devenire, elabi, evenire, migrare,
proficisci, recidere, reduci,
transire, vergere sim.,
cf.
s.
v.
4. in oblivione labi cf.
s.
v.
5. aliquid α. oblivioni ascribere, commendare, committere, contradere, intercidere,
sim.,
cf.
s.
v.
β. ad (in) oblivionem convertere, deponere, inducere, transferre,
transfundere, vertere
sim.
cf.
s.
v.
γ. per oblivionem omittere cf.
s.
v.
δ. oblivione absumere, denigrare,
obruere, praeterire
sim.,
cf.
s.
v.
Constr.
a.
sq.
gen.
obi.
et
subi.
b.
sq.
erga :
MARTIN. OP. Serm. p. 108 nlb. : duo nobis Dominus innuit: primum scilicet ipsius erga hominem dilectionem et hominis erga ipsum o-em.