phil. t.t. przedmiotowy, dotyczący przedmiotu (poznania); qui ad obiectum (cf. s. v. II) pertinet

STOB. Intr. fol. a IVa : formalitas est ratio o-is in re ex natura rei, quam non oportet mouere intellectum, dummodo possit actum eius terminare.

GŁOG. Anim. fol. E IIIa : vniuersale post rem ... dicitur ... quod esse habet sub o-i apprehensione intellectus.

GIEŁCZ. fol. A IIb : noticia vel conceptus o-is lapidis est terminus ultimatus lapidis, quia de seipso immediate repraesentat lapidem.

Cf. OBIECTALIS OBIECTIVUS II.