- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A. [
- NR
- ST R
- ON Y:811]
- L.
- N.
I.
propr. żywiciel,
opiekun, wychowawca; is, qui alit,
educator, patronus.
N. (we wczesnym
średniowieczu)
wychowawca młodego księcia, tzw.
piastun; vir, qui filii principis educandi
curam gerebat (saec. XII—XIII)
DokKujMaz p. 120 (a. 1220) : hec ... acta sunt anno Domini MCCXX coram testibus annotatis ... Laurentius thesaurarius, Criuosud pedagogus Bolezlai, Borei n-or Samouiti.
KodPol III p. 51 (a. 1245) : testes ... in prolatione ... sentencie ... Nicolaus palatinus ... Petrus cantor ... Przibislaus n-or ducis Boleslai Pudici.Glossa Pol.
RFil XXV p. 151 (a. 1450) : n-or «opyekadlnyk».Cf. ALUMNUS PAEDAGOGUS et Bardach, Historia państwa i prawa I p. 128—9.
II.
transl. ten, kto coś
popiera, podsyca;
qui aliquid nutrit, alit
DŁUG. Hist. IV p. 210 : generalis synodus ... decernit papam ... esse periurum, universalis ecclesiae scandalizatorem, fautorem et n-em inveterati schismatis.
SCARB. Sap. I p. 135,207 : antiqui schismatis n-es.
Constr.
ad
I—II abs.
vel
sq.
gen.