- F.
- G.
- NGl.
[superl.
nocuissimus :
CodEp I 2,
p. 78 (a.
1449)
:
dampna ... nocuissima.]
I.
(de rebus) przynoszący szkodę, szkodliwy; qui damnum
infert, damnosus, nocivus.
N.
iur.
nocua res
(e
Pol.
szkodna rzecz?)
tzw. nagabanie, pretensja, przeszkoda prawna utrudniająca komuś zachowanie lub dochodzenie swego prawa;
id, quod aliquem in suo iure
conservando vel prosequendo
impedit
APozn I p. 357 (a. 1463) : promisit ... ibidem eundem nulla n-a re aut litteris et mandatis regalibus evadere.Cf. NOCIVUS II 2 b. Occ. (c. negatione) życzliwy, pomocny, benevolus, benignus
KodUJ III p. 202 (a. 1497) : liberalitate non n-a eos ... conservare et provocare ad maiora facienda.
II.
de hominibus
1.
szkodzący,
krzywdzący, damnosus, iniuriosus
MPH V p. 833 (a. fere 1505): fuit vir mitis, nemini n-us.
2.
winien; noxius,
sons
IANIC. p. 10, 70 : nec iacis Deus in n-um debita tela caput.
Constr.
ad
I—II: a.
abs.
b.
sq.
dat.
GALL p. 91, 7 : dampnum illi regioni n-um intulerunt.
PommUrk II p. 254 (a. 1271) : ipsi ciuitati fuerit damnificum et n-um.Cf. supra 27. c. sq. inf.
CRIC. p. 249, v. 6 : quod ... sit n-um domino se sociare suo.