Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MUTATORIUS

Gramatyka
  • Formymutatorius, mutatoria, mutatoriae, mutatorium
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -arum -ii
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajnijakiżeńskinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. + vestes quae diebus festis induebantur.
    • 2. + equus i. q. cursualis
    • 3.
  • II. mutatus

Pełne hasło

MUTATORIUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
I.
1. vestes szaty na zmianę, tj. uroczyste; quae diebus festis induebantur.
Simili sensu abs. loco
subst. mutatoria (vestium, vestimentorum n. pl. e Vlg. 4. Reg.5,5 JANKO p. 712 et saepius); syn. festivalia vestimenta ( NIC. BŁ. Serm. II p. 71 ) ; item mutatoriae,, -arum f.
JAC. PAR. Serm. fol. 106a : reprehensibilis est ... multiplicitas m-arum.
Glossa Pol.
*RFil XXXIII p. 154 (saec. XV ex.ex) : m-iis «odmyenyste odzyenye».
2. equus koń pocztowy,przeznaczony do wymiany w podróży; i. q. cursualis
CodEp III p. 505 (a. 1431) : Swidrigal ... nisi equos m-os (ed. mutarios) per loca promptuatos habuisset ... nobis fuisset ... presentatus et adductus.
3.
abs. loco
subst. mutatorium,, -ii n. miejsce (w Rzymie),gdzie zmieniano konie pocztowe; cursus publici mansio (Romae)
MARTIN. OP. Chr. p. 46 : ibi prope fuit sancta Balbina ... ubi fuit m-um Caesaris.
Cf. Th. VIII 1719,25 sqq.
II. zmieniony; mutatus
RHer III p. 52 (a. 1518) : Bartkowski ... quando ... per quendam Stanislaum ... dapiferum ... Bartoschewski ... fuerat incaute provocatus ... per abusum hoc m-o adulterinoque cognomento ... vocari consueverit.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)