- Th. (rec.),
- S.
- NGl.
- L.
- K.
- O.
I.
propr.
południowy; meridianus
1.
leżący na południu, od strony południowej;
ad meridiem situs, australis
KodPol III p. 351 (a. 1393) : deinde pertransiendo eandem viam versus praedictam plagam m-em usque ad metas ferrificii.
InstrAstr p. 130 (a. 1408) : considera, utrum latitudo eius stellae sit septentrionalis vel m-is.Ita saepissime.
2.
występujący w południe;
qui medio die fit
IurMas III p. 54 (a. 1529) : ante horam m-am.
II.
transl. swawolny,
rozpustny; dissolutus, immoderatus
(cf.
Vlg.
Ps. 90,6
daemonium
meridianum)
RFil XXV p. 128 (a. 1475) : Christus dorsum vertit m-bus, i.e. in mundi prosperitatibus et carnis voluptatibus delibatis «vszmazonym».