- F.
- Th.
- Bl.
- Dc. (mensurata),
- NGl.
- B.
- L.
- A.
I.
wymierzony, odmierzony,wyznaczony drogą pomiarów;
metiendo designatus,
praec.
mansus
sim. (
KodKKr II
p. 451, a.
1419
et saepius; glossa
Pol.
KsgLub p. 20, a. 1447 : tria stadia lanei m-i alias «myrnych»),item avena (
KodWp I p. 307, a. 1258 : mensuras ... quatuor avene superflue m-te).
N. phil. abs. loco
subst.
mensuratum,,
-i
n.
STOB. Parv. fol. E Va : oportet mensuram esse homogeneam ... suo m-o.
WROCŁ. Epit. fol. e VIb : mensura et m-um habent adinvicem relationem.
II.
molendinum
młyn pobierający za mielenie zboża (lub składający)
daninę w zbożu lub mące,
tzw. miarę; in quo
pretium grani molendi (vel de quo
vectigal) solvebatur frumento vel
farina
KsgDoch p. 15 : de molendino m-o decima.Cf. MENSURA II B 2 MENSURALIS I 2.