- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- N.
I.
handlarz, nieuczciwy kupiec (zwł. niewolników); mercator
perfidus,
praec.
venalicius.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 628 : m-o, -onis est homo vendens pueros suos et cęteros venales homines, «ludźioprzedawca».
II.
1.
handlarz koni; negotiator
equorum
GLb p. 61 : m-o, mercator, proprie venditor equorum, «rostucharz, czo frymarczi».
2.
koniuch, parobek od koni;
agazo, qui equos curat, custos equorum
KsgRachKr II p. 278 (a. 1405) : m-bus I ferto pro bibalibus.
RachJag p. 382 (a. 1408) : eodem die m-es domini regis venerunt cum equis.Ita ib. vulgo.
Iuxta ponitur
subagazo
(
ib.
p. 513,
a. 1417
et saepius). Glossa
Pol.
GLb p. 61 : m-o ... «podkony», «rostucharz».Ad 1—2 cf. Th. VIII 300,56—58.