Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MAGISTER

Gramatyka
  • Formymagister, maister
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -tri
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. praefectus, praepositus, rector, princeps, dux.
    • A. eccl.
      • 1. + monachorum, conversorum, noviciorum, hospitum, studentium monachis, conversis sim. praefectus, praepositus.
      • 2. + capellae, curiae, ecclesiae, grangiae, hospitalis (de hospitali scholae rector, curator.
      • 3. + generalis, fratrum (Cruciferorum) ordinis, Prussiae ordinis Cruciferorum praepositus generalis
    • B.
      • 1.
        • a. + civium qui consulibus urbis praeerat
        • b. + equitum i. q. marschalcus
        • c. + rusticorum (rusticalis) scultetus (cf. s. v.), villae praepositus, iudicii scabinorum praeses
        • d.
        • e. + servorum civitatis familiae praetorii praefectus
      • 2.
        • a. + apum apiarius, mellifex
        • b.
        • c. + campanarum i. q. campanator (cf. supraII 76, 30 sqq.)
        • d. + canalium qui fistulas aquarias curabat
        • e. + cippi carnifex, cf. supra II 393, 53 sqq.
        • f. + coquinae coquae: aulae regis (ducis) magistratus, qui coquinae praeerat
        • g. + curiae aulae regis (ducis) praefectus
        • h.
        • i.
        • l. + monetae (-arum) fabricae cussionis monetae: i. q. praefectus
        • m. + montium qui in salisfodina puteum exstruxit, quo censum hereditarium colligebat
        • n. + navis i.q. dux, praefectus.
        • o. + organorum qui organo in ecclesia canit
        • p. + rotae (comitivae) praefectus, centurio
    • C. alicuius rei scientissimus, faber artis suae peritissimus, praec. cui per se ipsum artem exercere concessum est, item qui artificio, collegio fabrorum praeerat
  • II.
    • A. doctor, praeceptor, vir doctus. Praec.
      • 1. eccl.+ scholae (ecclesiae) scholasticus, qui vocabatur, canonicus, scholae apud ecclesiam cathedralem vel collegiatam institutae rector
      • 2. appellatio honorifica viri doctissimi.
      • 3. qui in universitate studiorum licentiam ubique docendi adeptus est
        • α.
        • β.
        • γ.
        • a. gen.
        • b.
        • c.
    • B. auctor, instigator, suasor.

Pełne hasło

MAGISTER s. MAISTER, -tri m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
  • K.
[
N. etymologiam m. ae.
GŁOG. Alex. I fol. B VIIIIb : magister ... componitur a maior et sterio, quod est status, quia dicitur magister quasi maior in statione, sicut sunt doctores, iudices et senatores; et sic ... debet scribi per duplex y, sed quia in compositione sepe ponitur vna littera pro alia, ideo potest scribi per g.]
I. przełożony, kierownik, zwierzchnik, naczelnik; praefectus, praepositus, rector, princeps, dux. Saepe distinguitur addito imprimis gen. (rei curatae vel hominum regendorum). En tibi iuncturas significationesque quasdam notabiliores
A. eccl.
1. monachorum, conversorum, noviciorum, hospitum, studentium sim. et abs. : mistrz, przełożony; monachis, conversis sim. praefectus, praepositus.
2. capellae, curiae, ecclesiae, grangiae, hospitalis (de hospitali : StPPP VIII p. 218, a. 1387) , scholae sim.: zarządca, kierownik; rector, curator.
3. generalis, fratrum (Cruciferorum) ordinis, Prussiae sim. et abs. : wielki mistrz krzyżacki; ordinis Cruciferorum praepositus generalis
MPH VI p. 291 (saec. XIII med.med) : primus m-er Ordinis dictus fuit frater Henricus.
Ib. p. 300 : factus fuit generalis m-er ordinis.
Ita vulgo.
B. in re publica administranda, in regis (ducis) aula, in urbe sim.
1. sq. gen. personae, v. gr. agazonum, circulatorum, consulum, cubiculariorum, curiensium, dapiferorum, ianitorum, lictorum, pincernarum, scabinorum, tavernicorum sim.: przewodniczący, zwierzchnik, przełożony, dowódca; praepositus, praefectus, praeses, dux. Praec.
a. civium burmistrz, przewodniczący rady miejskiej; qui consulibus urbis praeerat
KodWp II p. 254 (a. 1307) : octo lapides sepi, quos m-er civium nostrorum et consules dicte civitatis ... solvere tenentur.
KodKKr II p. 324 (a. 1408) : m-is ciuium, consulibus etc.
CracArt I p. 50 (a. 1410) : coram m-o civium ceterisque consulibus.
Ita vulgo.
Syn.
protoconsul ( KsgRWar p. 225, a. 1508) . Cf. etiam infra s. v. PRAECONSUL PROCONSUL PROTOCONSUL.
b. equitum marszałek; i. q. marschalcus
GLb p. 61 : m-er equitum «marschalek».
c. rusticorum (rusticalis) sołtys, przewodniczący wiejskiej ławy sądowej; scultetus (cf. s. v. ), villae praepositus, iudicii scabinorum praeses
GLc p. 14 : rusticalis m-er, villicus seu scoltetus villanorum, «scholtys abo wlodarz wyeszny».
ArPrawn II p. XIII (saec. XV med.) : m-er rusticorum dicitur advocatus non privilegiatus civitatis vel ville.
ŁASKI ComPriv p. 212b : m-o rusticali alias sculteto ville.
d. plebium cf.
e. servorum civitatis starszy nad czeladzią ratuszną; familiae praetorii praefectus
StPPP II p. 712 (a. 1466) : cum Petro m-o seruorum ciuitatis alias «czechmistrz» de Cracouia.
2. sq. gen. rei, v. gr. aulae, brasei, caballorum, camerae, domus, fabricae, fodinae, indaginis, minerae, machinarum, operis, pecoris, pontium, putei, silvarum, thesauri, turris, vineae sim.: zarządca, kierownik, przełożony; rector, moderator, curator, dux. Praec.
a. apum bartnik, pszczelarz; apiarius, mellifex
MPH I p. 300 (Thietmar) : in angusto ... loco, ubi nullus, excepto apum m-o ... sedit.
GLb in
RFil I p. 44 : apiaster (ita ms., ed. apiastus), apum m-er, «barthnyk».
b. caerimoniarum cf.
c. campanarum dzwonnik; i. q. campanator (cf. supraII 76, 30 sqq.)
*Lites III p. 34 (a. 1414) : Petro de Lapide, m-o campanarum ... castri (ed. casti) Mergenburg (sed alio sensu infra 22, 10 sq. ).
d. canalium rurmistrz, nadzorca rur wodociągowych; qui fistulas aquarias curabat
PomnLw III p. 3 (a. 1414) : registrum m-i canalium, alias «Wassirleitir» (Germ. ).
Ib. p. 4 : m-er canalium tenetur C ollas canalium pro duccione aque.
Ita passim.Glossa Pol.
CracArt II p. 10 (a. 1502) : Joanni m-o canalium, alias «rurmistrz».
e. cippi kat; carnifex, cf. supra II 393, 53 sqq.
f. coquinae kuchmistrz, urzędnik nadworny sprawujący opiekę nad kuchnią; aulae regis (ducis) magistratus, qui coquinae praeerat
PommUrk VI p. 69 (a. 1321) : nos igitur Otto dux … habebimus ... unum m-um coquine, duos coquos equitantes, unum servum coquine ... equitantem et duos currentes etc.
DokMp I p. 42 (a. 1334) : Milkone nostre curie m-o coquine.
Ita vulgo. Eodem sensu coquae:
KodMp IV p. 233 (a. 1426) : Iohannes de Konin, domine regine Polonie m-er quoque.
g. curiae ochmistrz, marszałek dworu; aulae regis (ducis) praefectus
KodMp IV p. 24 (a. 1388) : Nauogio de Lankawa, m-o curie et thezaurario nostro.
RachJag p. 20 (a. 1389) : domino Cristino, m-o curie domine regine.
Ita vulgo. Cf. supra s. v. HOCHMAGISTER et HOFMAGISTER.
h. horologii cf. supra IV 809, 51 sqq.
i. iustitiae cf.
l. monetae (-arum) mincerz, zarządca mennicy; i. q. praefectus
KodMp III p. 211 (a. 1367) : Bartkone ciue et m-o monete Cracouiensi.
CracArt I p. 22 (a. 1394) : Petro Borg m-o monete.
Ib. p. 156 (a. 1456) : rex ... ipsos ... in seniores monetarios seu m-os monetarum deputat eisdemque monete directuram et cussionem confert.
Ita vulgo. Eodem sensu fabricae cussionis monetae:
TPaw I p. 12 (a. 1502) : mandans thesaurario et m-o fabrice cussionis monete, ut etc.
m. montium tzw. bachmistrz, przedsiębiorca-założyciel szybu, korzystający z przywileju dziedzicznej renty; qui in salisfodina puteum exstruxit, quo censum hereditarium colligebat
JusMet p. 95 (a. 1355) : nobilis Paulus Sworcz, m-er montium in Wieliczka et zupparius noster Cracoviensis.
Ib. p. 109 (a. 1368) : ad regestrum formandum fuerunt vocati vicezupparii, m-i montium, stigarii ambarum zupparum, qui omnes consvetudines zupparum regendarum sciverunt.
KsgŁawKr p. 105 (a. 1373) : de Bartkone ... moncium m-o in Sale Minori.
Ita vulgo. Glossa
DokMp VI p. 112 (a. 1393) : m-um moncium, dictum wlgariter «bergmagister» salis Bochnensis.
Ad rem cf. Wyrozumski, Gospodarka solna p. 132 et passim.
n. navis kapitan okrętu; i.q. dux, praefectus.
o. organorum et abs. : organista; qui organo in ecclesia canit
KodWp V p. 432 (a. 1426) : pro m-o cantante et pulsante in organibus ecclesie et eius sustentacione decimam ... damus.
ŹrWaw I p. 105 (a. 1493) : dominum Johannem Nyedzela m-um organorum et mansionarium ecclesie cathedralis Cracoviensis.
Ita saepius, cf. tamen alio sensu 22, 15-16.
p. rotae (comitivae) rotmistrz; praefectus, centurio
KodPol I p. 291 (a. 1415) : ego Nicolaus Szaksh rothe m-er ... recognosco ... pro ... expedicione sexaginta marcas ... me recepisse.
Tom. X p. 317 (a. 1528) : m-i comitivarum sive ductores gentium (cf. ib. infra p. 318: cum rothmagistris seu ductoribus gentium).
Cf. infra s. v. ROTMAGISTER.
C. mistrz, fachowiec, specjalista, zwł. majster, rzemieślnik o najwyższych kwalifikacjach, uprawniony do samodzielnego wykonywania swego zawodu, także starszy cechu; alicuius rei scientissimus, faber artis suae peritissimus, praec. cui per se ipsum artem exercere concessum est, item qui artificio, collegio fabrorum praeerat
KodKKr I p. 45 (a. 1253) : molendinum ... ipse carpentarius ... conseruabit, ut ... molere ... propter m-j defectum non desistat.
PommUrk VI p. 420 (a. 1309) : carnifices venient ad nos consules postulantes, ut eis unum m-um sui officii eligamus; quo electo ipsi e converso eligent alios duos m-os.
Ita vulgo. Glossae Pol.
AGZ VII p. 112 (a. 1464) : unacum ... m-is mechanicorum, alias «s czechmystrzy».
Ib. VI p. 153 (a. 1472) : m-er senior alias «czechmystrz» (cf. ib. supra ).
Ita saepius.
Distinguitur
a. nomine artificis apposito, v. gr. aerarius (cf. ), lanifex ( KsgKaz p. 451, a. 1398) , laterator ( ib. p. 409, a. 1397) , mechanicus ( AGZ III p. 243, a. 1480 et saepius), murator ( KodMaz(L) p. 64, a. 1353 et saepius), perator ( KsgKaz p. 64, a. 1375) , pictor ( AKapSąd II p. 21, a. 1417) , pontifex ( KsgKaz p. 92, a. 1377) , textor ( ib. p. 451, a. 1398) sim. b. addito gen. rei conficiendae, v. gr. armorum (alias «płatnerz» : Visit. p. 2 et saepius), bombardarum ( WAPOW. Chr. p. 115 et saepius), campanarum (seu fusor : AKapSąd III p. 343, a. 1525) , clipeorum ( RachDw III p. 153, a. 1570) , membranarum vitrealium ( CracArt II p. 468, a. 1547) , muri (murorum : JusMet p. 108, a. 1368 ; ArHist VI p. 120, a. 1492 ;et saepius), organorum ( CracArt II p. 323, a. 1536 et saepius, cf. tamen 21, 22 sqq.), pileorum ( Visit. p. 218, a. 1512 et saepius), pyxidum ( ArPrawn X p. 26, a. 1394 et saepius), sellarum ( DŁUG. Hist. IV p. 4 ) thecarum (alias «puzdernik»: RachBon II p. 44 ) , sim. c. addito gen. artis exercendae v. gr. artis architectoriae ( ArHist VI p. 144, a. 1515) , lapicidae ( CracArt I p. 352, a. 1494) , mensatoriae ( ib. II p. 468, a. 1547) , muratoriae ( AGZ XVII p. 11, a. 1469) , sutoriae ( KodPol III p. 458, a. 1489 et saepius); item artificii ( AGZ XV p. 207, a. 1483) , contubernii aurifabrorum ( Tom. VIII p. 98, a. 1526) sim. d. addito gen. actionis
Visit. p. L (a. 1468) : fraternitatem m-orum concutiendi et vendendi salis utriusque, vulgariter prassolorum.
RachWaw p. 362 (a. 1546) : a mundatione loci privati ... conduxi m-um mundationis.
e. addito gen. pl. artificum, v. gr. aurifabrorum ( APozn II p. 154, a. 1485) , carnificum ( KsgŁawKr p. 82, a. 1372) , cerdonum ( CracArt I p. 30, a. 1399) , cingulatorum ( ib. ), cultellifabrorum ( ib. p. 29, a. 1398) , currificum ( APozn I p. 217, a. 1455) , pannificum ( Biecz p. 23, a. 1487) , peratorum ( KsgKaz p. 74, a. 1376 et saepius), pontificum ( ib. p. 75, a. 1376) , sartorum ( CracArt I p. 30, a. 1399) , sutorum ( ib. et saepius). f. addito in c. abl. , v. gr. in arte textoriaca ( KsgKaz p. 301, a. 1394) .
II.
A. nauczyciel, mistrz, uczony; doctor, praeceptor, vir doctus. Praec.
1. eccl. scholae (ecclesiae) et abs. : scholastyk, kierownik szkoły katedralnej lub kolegiackiej; scholasticus, qui vocabatur, canonicus, scholae apud ecclesiam cathedralem vel collegiatam institutae rector
DokListPł p. 9 (a. 1207) : Johannes m-er ecclesie Plocensis.
Ib. p. 10 : totus usus eiusdem molendini cederet in ius m-i. Et infra ib. a me vel a successore meo m-o.
Ita saepius saec. XIII.
Dicitur etiam
magister scholasticus ( KodMp II p. 28, a. 1220 ; KodWp I p. 138, a. 1233 et saepius).
2. tytuł honorowy człowieka uczonego; appellatio honorifica viri doctissimi.
N.
magister (per excellentiam) Piotr Lombard, autor Sentencji, podręcznika obowiązującego na wydziałach teologicznych do końca Średniowiecza; Petrus Lombardus, Quattuor Librorum Sententiarum auctor (1150—1152), qui usque ad finem m. ae. in facultatibus theol. legebantur
JAC. PAR. OpIn p. 160 : haec est sententia M-i in 2° distinctionis XXIV et originaliter Augustinus libro XII de Trinitate ibidem per M-um allegatur.
WROCŁ. EpitConcl fol. a 6a : M-er distinguit istas propositiones.
Ita saepius.
3. magister, tytuł naukowy uniwersytecki; qui in universitate studiorum licentiam ubique docendi adeptus est
KodMp II p. 340 (a. 1382) : Nicolaus de Gorzków, canonicus Cracoviensis, m-er in artibus, baccalarius in decretis.
Ib. IV p. 20 (a. 1387) : per manus ... Mathie m-i in artibus, prothonotarii aule nostre.
Ita vulgo.
Distinguitur
α. theologiae ( DŁUG. LibBen II p. 451 ) , in theologia ( KodWp V p. 429, a. 1426 et saepius).
β. artium ( CodEp III p. 514, a. 1432 et saepius; liberalium: AKapSąd III p. 34, a. 1470 et saepius), artistarum ( DŁUG. LibBen I p. 147 et saepius), in artibus ( et saepius).
γ. medicus ( KsgŁawKr p. 145, a. 1376) , medicinae ( AKapSąd II p. 567, a. 1452) , in medicinis ( GŁOG. Alex. I fol. R VIIa).
Additur
a. gen. universitatis Cracoviensis ( DŁUG. LibBen I p. 49 ).
b. prp. de v. gr. de collegio ( RachJag p. 528, a. 1418) , de Mniszewo ( IurMas II p. 19, a. 1474).
c. adi. , v. gr. Cracoviensis ( AKapSąd III p. 34, a. 1470) , collegiatus ( KodUJ II p. 43, a. 1444) , graduatus ( HumRef p. 7, a. 1400) .
B. sprawca, twórca, autor, doradca; auctor, instigator, suasor.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)