I.
adi.
chmielowy;
qui humuli (cf.
s.
v. ) est
PommUrk IV p. 275 (a. 1307) : iuxta ortos h-os ulterius meta se extendit.
StPPP XI p. 135 (a. 1580) : vendiderunt tabernam ... cum omnibus attinentiis ad eam spectantibus ... agris, pratis, rubetis ... hortis h-iis ... absque braxatorio.
II.
subst.
humularius,,
-ii
m.
człowiek zajmujący się uprawą chmielu;
qui humulo (cf.
s.
v. ) colendo
operam dat
Ztschr. LIV p. 106 (a. 1290) : Cunze h-us ... de allodio proscribitur.
*PommUrk IV p. 263 (a. 1307) : dantes ... consulibus ... nostris liberam facultatem edificandi … domos ortulanis et h-iis inhabitandas.Cf. HUMULATOR.