Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HORREUM

Gramatyka
  • Formyhorreum, horeum, oreum, orreum, orrum, horrea, horea
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i -ae
  • Część mowyrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. propr. apotheca, granarium, quo annona, frumentum conditur (et meton. frumentum ipsum)
    • α. + faenarium
    • β. + trituratum
    • γ. 1 Cor. 9, 9; 1 Tim. 5, 18)
    • 1. + laterum laterificii lateraria
    • 2. + caementi aedificium, ubi calx conditur
  • II. de terra frumentifer a (saec. XV ex.).

Pełne hasło

HORREUM, -i n. scr. horeum,,oreum,,orreum,, orrum et (perraro) HORREA s. HOREA, -ae f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
I. propr. skład, magazyn (zwł. zboża), spichlerz, stodoła, gumno (wraz z zawartością); apotheca, granarium, quo annona, frumentum conditur (et meton. frumentum ipsum). Glossae Pol.
StPPP VIII p. 791 (a. 1400) : medietatem omnium frumentorum et ... o-i wlgariter «gumno» ... assignare (ita passim ).
AGZ XVI p. 348 (a. 1504) : cum horreo, alias «sthodolo».
Occ.
α. faenarium :
ArSang V p. 379 (a. 1546) : hortus post h-um foenarium alias «za gumnem siennem».
β. trituratum :
ZabDziej III p. 408 (a. 1496) : petit h-um trituratum tocius grani de proprio semine seminatum.
γ. locut. proverbialis (e Vlg. Dt. 25, 4; 1 Cor. 9, 9; 1 Tim. 5, 18)
CodPom I p. 650 (a. 1241) : equum est ... consolationem laborum percipere, quum quidem non obturandum est os bouis h-a triturantis.
Praec.
1. laterum cegielnia, skład cegieł; lateraria
SamlUB p. 294 (a. 1354) : granicia posita est in valle iuxta viam existente ex opposito h-i laterum.
PrzywKr p. 6 (a. 1360) : h-um laterum, quod wlgariter «czegelnicza» nominatur, est erectum et constructum.
Ita vulgo. Etiam laterificii ( ŹrWaw I p. 55, a. 1477) et abs.
KsgKaz p. 7 (a. 1369) : Rosome dedit censum de media h-a.
CracArt I p. 13 (a. 1386) : pro h-o dedit ... marcam.
2. caementi skład wapna; aedificium, ubi calx conditur
KsgRachKr II p. 291 (a. 1390) : h-a cimenti.
Ib. p. 295 (a. 1391) : h-um cimenti.
Ita saepius saec. XV ex.
II. meton. kraj dostarczający obficie zboża; de terra frumentifer a (saec. XV ex. ).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)