- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
propr. tępy, stępiony,
nieostry; retunsus, non satis acutus.
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 64 (a. 1415) : clavi erant h-es «topi».
GLb p. 48 : h-es ... obtusus, «twardy».
N.
imaginem
KADŁUB. p. 98 : triplex ille funiculus non e-e rationum concisus novacula, in stuppe favillam evanuit.
II.
transl.
1.
de hominibus: ociężały, powolny, tępy, głupi,
ograniczony; lassus, iners, stultus, tardus, rudis.
Eodem sensu de
animo, ingenio, mente,
sensu; item de sermone, responso (
DANT.
in
Tom. XIV
p. 824, a.
1532).
2.
de rebus:
słaby; debilis; praec. de
memoria (
AGZ VII
p. 5, a.
1334
;
KodPol III
p. 215, a.
1345
et saepius).