Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GRAVO

Gramatyka
  • Formygravo, gravatus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum -a, -um
  • Część mowy
Znaczenia
  • I.
    • 1. propr. onerare, gravem, ponderosum facere.
    • 2.
      • a. gravidam facere,
      • b. gravem facere, fatigare, opprimere.
  • II. transl.
    • A. onerare, premere, vexare
      • 1.
        • a.
        • b. iur.+ conscientiam famam ecclesiam mensam praeiudicium praeiudicio alicui incommodum inferre
      • 2.
    • B. iur.+ pignore pignus capere ab aliquo
    • C.
      • 1. accusare aliquem, crimine onerare, conqueri de aliquo.
      • 2. debito oneratum esse
      • 3. condemnatus
    • D.
      • 1. augere (malum), peius (vel maius) facere. Inde pass. powiększać się, pogłębiać; augeri
      • 2. augere
    • E. aegre ferre, recusare, nolle.
    • F. accentu, qui gravis vocatur instruere.
    • G. ingratum (alicui) est

Pełne hasło

GRAVO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
I.
1. propr. obciążać, obarczać ciężarem; onerare, gravem, ponderosum facere.
N. refl.
NIC. BŁ. Tract. fol. 40b : homo se g-at potu in tantum, quod etc.
Simili sensu pass. pro act.
(in imagine)
NIC. BŁ. Serm. I p. 41 : iniquitates supergressae sunt caput eius et sicut onus graue g-tę sunt super eum ([Vlg. Ps. 37,5);] ex quo enim iugum diaboli g-tum est super eum, quomodo dicitur rectus? (cf. ib. p. 193).
2. meton.
a. (mulierem) zapładniać, czynić ciężarną; gravidam facere,
b. uczynić ciężkim, zmożyć; gravem facere, fatigare, opprimere.
Praec. de
somno; item de fumo ( SSrSil I p. 390, a. 1482).
Inde
part. perf. loco adi. ciężki; gravis (nonnisi de capite).
II. transl.
A. obarczać, uciskać, dręczyć, nękać; onerare, premere, vexare
1. sensu communi
a. homines.
N.
refl. kłopotać się, dręczyć, zajmować się czymś; commoveri, angi, sollicitum esse
Tom. XII p. 28 (a. 1530) : petitque, ne se hac re g-remus.
Item
me aliquid gravat (sq. enunt. obi. c. quod)
ArHist XII 2, p. 327 (a. 1344) : rogo, quod vos non g-et, quod peticionem per vestram litteram michi factam non ita subito exaudivi.
Item pass.
puero i. q. partu laborare
ArHist III p. 246 (a. 1414) : procurator incepit recipere terminum allegans dictam dominam, quod puero g-retur wlgariter «isz szu dzeczanczem manczilą».
Inde
part. perf. gravatus,, -a, -um wyczerpany, osłabiony, wycieńczony; afflictus, exhaustus, confectus.
N.
in infirmitate lecti przykuty do łóżka,obłożnie chory; qui in lecto tenetur, morbo confectus
KsgGrWp II p. 294 (a. 1399) : ita fuit in infirmitate lecti g-tus, quod sui non fuit compos.
b. res, v. gr. conscientiam ( DyplMog p. 38, a. 1315) , famam ( RHist XXX p. 170, a. 1304) , item ecclesiam ( KodKKr I p. 128, a. 1390) , mensam (i. aerarium HKap p. 263, a. 1523) , et iur. praeiudicium obarczać kogoś szkodą wynikającą z przedostatecznego wyroku; praeiudicio alicui incommodum inferre
KodKKr I p. 194 (a. 1332) : fratribus ordinis Cartusiensis ... nolumus ... in toto vel in parte aliquale praeiudicium g-re.
Dogiel IV p. 69 (a. 1343) : renuntiamus ... omnis iuris ... auxilio, per quod nobis posset aliquo modo suffragari, magistro vero et fratribus ... praeiudicium quomodolibet g-ri in premissis.
2. praec. exactionibus, muneribus
KodWp I p. 105 (a. 1226) : in civitate ... et ... villis ... ius Theutonicale ... constituo, ita ut nullis angariis ... g-entur.
KodPol I p. 34 (a. 1231) : villam ... esse liberam ab omnibus perangariis ... quibus homines terre istius per ducales satellitas g-ri consveverunt.
KodMp II p. 106 (a. 1256) : nullum «powoz» neque currus, per quos precipue g-bantur ... ab ipsis colonis requiretur.
Ita vulgo saec. XIII—XVI. Cf. Th. VI 2311,77 et 88; ib. 2312,66 sq. Additur ultra consuetudinem ( AKapSąd II p. 30, a. 1417) .
Constr. ad
1—2: a. sq. acc. b. sq. abl. c. sq. ex:
MARTIN. OP. Chr. p. 450 : laci profundissimi in terra illa, ex quibus equi et equites nimium g-bantur.
Lites I p. 35 (a. 1320) : procurator ex hoc dicens se fore g-tum.
PrPrz p. 34 (a. 1394) : ex huiusmodi superfluitate et indebita expensarum expositione pompa et elatio g-atur.
Cf. Th. VI 2313,43. d. sq. in c. acc.
APozn I p. 403 (a. 1466) : corrigiatores ... tenebuntur sellatoribus ... corrigia laborare ... pro pecuniis eorum servato more solucionis pro labore huiusmodi solito, eosdem sellatores in solucionem huiusmodi laboris non g-ndo.
e. sq. in c. abl.
KodMp I p. 125 (a. 1284) : ecclesiam in libertatibus g-erunt.
Dogiel IV p. 35 (a. 1293) : si aliquis ipsorum pateretur naufragium, g-re in corpore sive in rebus aliis quibuscunque ... inhibet dux.
Cf. Th. VI 2313,8 sq. et 41 sq. f. sq. per :
CodSil X p. 89 (a. 1320) : nunquam monasterium ... per equorum nostrorum aut canum impositionem ... g-bimus.
StPPP II p. 156 (a. 1404) : ne kmethones ipsorum g-rentur per impulsiones in curias.
KodMp IV p. 294 (a. 1434) : homines regni per magnam ipsius salis caristiam g-rentur.
Cf. Th. VI 2313,6 sq. g. sq. super c. acc. h. sq. enunt. obi.
CodVit p. 878 (a. 1429) : frater noster ... in corde g-atur, quod etc.
StPPP XII p. 472 (a. 1533) : incolae queruntur ... se g-ri, quia ... stringuntur ad laborem quinque dierum.
B. iur. pignore et abs. : obciążać kogoś, tj. zajmować komuś coś sądownie, brać w zastaw; pignus capere ab aliquo
PommUrk III p. 258 (a. 1295) : si quis ... civium sine communi consensu ligna secauerit, debet g-ri pignore valens (sic ) XII solidos.
AKapSąd III p. 138 (a. 1509) : matrem in possessionibus non g-ndo.
C.
1. obciążać winą, wnosić skargę przeciw komuś, oskarżać kogoś; accusare aliquem, crimine onerare, conqueri de aliquo.
2. pass. być obciążonym należnością; debito oneratum esse
PomnLw II p. 11 (a. 1405) : Habirman censum solvit... Gansz Ecke g-atur.
Ib. supra Andreas ... g-atur, Hanko ... solvit.
3. part. perf. skazany; condemnatus
CorpJP III p. 3 (a. 1506) : liberum sit g-to inique et iniuste appellare infra spatium decem dierum a sententiae prolatione computandorum.
D.
1. pogorszyć, powiększyć (zło); augere (malum), peius (vel maius) facere. Inde pass. powiększać się, pogłębiać; augeri
AGZ III p. 52 (a. 1378) : unde sibi non modicum scimus g-ri incommodum.
PrPrz p. 38 (a. 1396) : ne ... inobedientia in ipsis monachis g-etur cultusque in ipsis minuatur divinus.
Additur
gravius ( CodVit p. 750, a. 1427). Cf. Th. VI 2313,68 sq.
2. obostrzyć; augere
AKapSąd II p. 4 (a. 1404) : procurator ... dixit eosdem processus non esse tollendos ... processus eosdem g-ri postulando (cf. ZabDziej II p. 25, a. 1482).
Cf. supra AGGRAVO I.
E. pass. ociągać się, wzbraniać, odmawiać; aegre ferre, recusare, nolle.
Constr. sq. inf.
F. opatrzyć akcentem zwanym gravis; accentu, qui gravis vocatur instruere.
G. singulare: impers. (sq. inf. ) jest nieprzyjemnie, niemiło; ingratum (alicui) est
NIC. BŁ. Serm. I p. 183 : via Domini arcta est ... in principio, sed processu temporis ineffabili dulcedine dilectionis dilatatur, sicut dentibus obstupentibus in homine in principio g-at comedere, quod postea delectat.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)