Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GAIUS

Gramatyka
  • Formygaius, gaium, bagiu, gagiju, gagiu, gaiju, gaju
  • EtymologiaPol. gaj
  • Odmiana -i -i
  • Część mowyrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajmęskinijaki
Znaczenia
  • I. propr. nemus, lucus, silva minor, imprimis arborum frondentium
  • II. ius certis quibusdam silvae fructibus utifruendi

Pełne hasło

GAIUS, -i m. et GAIUM, -i n. scr. bagiu-, gagiju-,gagiu-,gaiju-,gaju- (Pol. gaj)
  • Dc.
  • B.
  • A.
  • N. (s.
  • v.
  • gahagium)
[abl. pl. gaibus:
KodKWil p. 262 (a. 1460) : cum ... silvis, rubetis, borris et arborum crescentiis, gaibus.]
I. propr. gaj, zagajnik, mały las, zwł. liściasty; nemus, lucus, silva minor, imprimis arborum frondentium
KodMp II p. 102 (a. 1255) : terram cum pratis, aquis ... cum g-o pertinente, quod wlgo «vignanik» nuncupatus.
KodWp I p. 307 (a. 1258) : et hoc cum omnibus attinentiis, rubetis, quercetis, silvis, borris, g-iis et cum laneo etc. .
Ita vulgo usque ad saec. XVI. Glossae Pol.
KodWp III p. 469 (a. 1378) : de g-o, quod vulgariter «gay» nuncupatur (ita saepius ).
KsgGrWp II p. 131 (a. 1390) : super quodam g-o, wlgariter «zapust».
StPPP II p. 246 (a. 1420) : g-um alias «zapusta» dictum ([ita saepissime). ]
Ib. p. 660 (a. 1461) : cum g-o dicto «debrz».
AGZ XIII p. 369 (a. 1462) : cum agris, g-ys alias «krangy» (cf. ib. p. 371).
Ib. p. 406 (a. 1463) : g-ys alias «konthi» ... cum rubetis et g-ys alias «kanthi».
Ib. XIX p. 149 (a. 1503) : exdividere partem ipsius g-y alias «obscharv» ... exdividere sortem ... in g-o alias «obscharv».
Additur adi.
bannatum ( ŁASKI ComPriv fol. 224b cf. supra I 1033,15 sqq.), quercinum ( DŁUG. LibBen I p. 8 et saepius). Pro syn. ponitur borra ( VL p. 46, saec. XIV med.) , nemus ( ŁASKI LibBen I p. 637 ) , rubetum ( KodKWil p. 699, a. 1505) , rubus ( LiegnUB p. 36, a. 1316) , silva ( DokMp IV p. 16, a. 1276 et saepius).
II. meton. prawo korzystania z określonych płodów leśnych; ius certis quibusdam silvae fructibus utifruendi
TPaw IV p. 534 (a. 1393) : omnia mellificia et omnes utilitates et g-a borrorum et siluarum, vulgariter «wgayene», debentur inter se per me dium diuidere, et ambo in solidum debent g-o presidere et pecunijas per medietatem diuidere.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)