- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- N.
I.
adi.
A.
de hominibus
1.
osiadły, siedzący na roli; qui aliquem
fundum colit ibique sedem habet
TPaw VII p. 146 (a. 1420) : super f-is hominibus ... id est «na osadlich ludzech».
Ib. p. 352 (a. 1423) : in XX marcis censualibus super f-os kmethones, id est «na osyadlem».Ita ib. saepius. Simili sensu bene fundatus (benefundatus) :
AGZ XII p. 124 (a. 1442) : in kmethones bene f-os.Cf. ib. p. 129 (a. 1442) et p. 139 (a. 1443). Cf. bene assessus supra I 849,4 sqq . et bene supra I 1070,39 sqq.
2.
wykształcony, biegły;
eruditus, exercitatus
AEG. Th. fol. A IIa : Egidius Romanus ... philosophorum ac theologorum f-issimus.Cf. I. FUNDO II B 2.
B.
de rebus
1.
mocny, trwały, ugruntowany; stabilis, certus, fixus (saec. XV).
2.
de
laneis (mansis)
osadzony
przez chłopa; in quo colonus collocatus
est
TPaw VII p. 233 (a. 1421) : Stanislaus debet Petrassio dare duos laneos f-os.
Ib. p. 381 (a. 1424) : debet obligare vnum mansum f-um in Thoporzisczeuo.Ita ib. saepius.
II.
fundatum,,
-i
n.
loco subst.
1.
phil. rzecz
założona, stworzona,
pochodna; quod conditum, creatum,
factum est
AKapSąd II p. 244 (a. 1464) : in libello tamquam f-o corrigi vel emendari non potest error, postquam in appellatione tanquam fundamento existit commissus.
WROCŁ. EpitConcl fol. g IVa: item fundamentum differt a f-o secundum rationem, quia alia est ratio fundantis et f-i, sed divina essentia est fundamentum omnium proprietatum relatiuarum.
2.
grunt osadzony
przez chłopów; ager a colonis
cultus
habitatusque
TPaw VII p. 378 (a. 1424) : dare obligacionem ... in septem sexagenis super f-o, id ets «na rolnem albo na osyadlem».
3.
dokument fundacyjny;
litterae quibus fundatio perscripta
est
AGZ III p. 244 (a. 1483) : prout luculencius in f-o eiusdem ecclesie patet.Nescio an huc pertineat
MIECH. Chr. p. 239 : chorum ecclesiae ... muro coctili et excelso locauit rex et pro f-o annulos, quos ferebat, in iactu fundationis et primi lapidis posuit.