- F.
- Th.
- S.
I.
propr. błyszczący,
świetlany, promienny;
lucidus, splendidus, rutilus (tantummodo in imagine)
DŁUG. Op. p. 8 : Deus mirificae fortitudinis viros ... suscitavit, ut per illos fidei ... veritas sidere inclaresceret f-ior matutino.
Id. Hist. V p. 199 : erat velut sidus clarissimum, quo sol noster nunquam vidit f-ius.Cf. Th. VI 1513,1 sq.
II.
transl. świetny,
wspaniały, znakomity; illustris, nobilis.