- F.
- Th.
- S.
- A.
[non occurrunt nisi formae,
quae etiam in Th. leguntur:
fari; for, fatur, fantur; fabor; fatus est (erat); fans; fandi, fando.]
mówić, powiadać;
loqui, dicere.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
oratione recta.
c.
sq.
acc.
d.
sq.
abl.
SSrSil XVII p. 20 (a. 1506) : hec fere sunt trans Oderam, que plurimum Polona fantur lingwa.