- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- K.
I.
propr.
1.
nieruchomy, niewzruszony;
immobilis.
Opp.
volatilis (
ADAM
p. 279
).
Praec.
astr.
stella
sim.
N.
a.
bona
nieruchomości;
immobilia
Dogiel I p. 35 (a. 1538) : si regnicola Poloniae contra indigenam Bohemiae ... actionem iniuriarum, violentiarum, super spoliatione seu similium bona f-a non concernentium habeat, eidem ab judice ... aequitas exhiberi debet.
b.
locus
pewny; certus
KodKrak p. 632 (a. 1487) : censum ... in loco tuto et f-o emere et comparare.Occ. de homine, in locut.
α.
fixum manere (aliquo loco)
stale przebywać; assidue
morari
Tom. VII p. 264 (a. 1525) : ego autem f-us in Lithuania maneo.
β. fixum in pedibus stare (
ChrPP
p. 496,
cf.
DŁUG. Hist. II p.
446 = IV
p. 201
ed. nov.
;
MIECH.
Chr.
p. 173
).
;
II.
transl.
A.
de rebus
1.
stały, niezmienny; immutabilis, stabilis,
v.
gr. propositum (
DŁUG. Hist. IV
p. 628
),
mansio (
Kom
Polit
p. 199, saec.
XV in.in).
Additur
per se
*Gramm. p. 296 (saec. XV) : ista littera 'b’ in compositione non mutatur in alias litteras, sed manet f-a per se.
Praec.
a.
eccl.
festum
święto stałe;
festum anniversarium, quod
certo quodam die quotannis
celebratur
BIEM p. 31, v. 32 : eo namque tempore nullum festum f-um celebre ... occurrit.
b.
phil.
ens (esse):
WROCŁ. EpitConcl fol. r Ib : ratum dicitur ens per se existens et f-um.
GOST. Th. fol. d IIIa : intelligentia ex prima bonitate habet esse f-um, id est immobiliter permanens.Ita saepius.
c.
gram.
abs. loco
subst.
fixum,,
-i
n.
rzeczownik;
substantivum (
saec. XV—XVI).
2.
iur. ważny,
zatwierdzony, prawomocny; ratus
KodMp I p. 31 (a. 1241) : ut hoc f-um ratumque permaneat.
KodWp II p. 587 (a. 1261) : donationes f-e et firme debeant permanere.
CodVit p. 347 (a. 1416) : treuge ... f-e, stabiles, firme et inviolabiles usque ad terminum prefixum ... remanebunt.
B.
de hominibus: wierny, rzetelny;
fidelis.
N.
constr. sq.
in
c.
abl.
ArHist V p. 107 (a. 1452) : quod sis f-a in promisso.