[FACIOCINATIO]
s.
FACIOCINACIO,
-onis
f.
(faciocino)
iur.
licowanie, tj. wszczęcie postępowania sądowego przeciw sprawcy złapanemu na gorącym uczynku;
actus actionem alicui in re recenti deprehenso intendendi
AGZ XIII p. 476 (a. 1465) : dominus Thomas ... attemptavit terminum et f-em (ed. faciaciacionem) alias «lycza» affectavit.
Ib. XVI p. 353 (a. 1504) : condempnare in decem et tribus marcis pene pro kmethone Bartholomeo Nicolaum et Stanislaum heredes de Grabownycze pro eo, quia non admiserunt f-em (ed. faciociacionem).Cf. FACIATIO FACIONATIO.