- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- B.
- L.
- N.
- K.
I.
adi. wierny
doktrynie Kościoła katolickiego,prawowierny; doctrinae Ecclesiae catholicae
deditus vel
conveniens.
Praec.
dicitur de
Ecclesia (
ArPrawn I
p. 251, saec. XV
in.in
et saepius), fide (
KodWp VI
p. 14, a.
1253
et saepissime), religione (
WODKA
p. 242
et saepius), ritu (
DŁUG. LibBen I
p. 544
)
sim.; item de hominibus
(
HumRef
p. 19, a.
1415).
II.
subst.
orthodoxus,,
-i
m.
ortodoksa, zwolennik ortodoksji; qui veram
catholicam fidem sequitur.
N. definitionem et
glossam
Pol.
GLb p. 71 : o-us: vir rectae gloriae, recte credens «proscye vyerzączy».
Opp.
schismaticus et haereticus:
NIC. BŁ. Tract. fol. h Va : deinde descendit... orando pro ... omnibus o-is id est veris catholicis, non schismaticis vel hereticis.