- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
I.
mówić, przemawiać, zwł.
publicznie; loqui,
dicere, verba facere, praec. publice
(saec. XV ex. -XVI).
II.
1.
prosić, błagać kogoś;
exorare,supplicare,
deprecari aliquem.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 661 : o-re est rogare, «prośić».
N.
locut.
α.
aliquem
oratum (habere)
prosić kogoś;
i.q. orare
SSrSil VIII p. 197 (a. 1463) : vestram devotionem o-tum velim, ut ... eum admonere velitis.
AKap Sąd II p. 926 (a. 1512) : molendinator... Bartholomeum o-tum habuit, ut salvum conductum ... sibi acciperet.
β.
oratu facilis
łatwy do przebłagania;
i. q. ad placandum
DŁUG. Hist. I p. 229 (= I p. 296 ed. nov.): in hospites officiosus in ... delinquentes o-tu facilis.
Constr.
indicatur quem
a.
sq.
acc.
b.
sq.
ad:
SSrSil VII p. 46 (a. 1459) : ad communitatem o-vere, ut eqs.indicatur quid
a.
sq.
acc.
b.
sq.
pro:
AKapSąd III p. 355 (a. 1531) : pro quo ... o-o.
c.
sq.
inf.
d.
sq.
con.
nudo.
e.
sq.
enunt.
obi.
c. ut
vel ne.
2.
modlić się, odprawiać modły; Deum
deprecari, preces fundere.
Constr.
indicatur quem sq. acc. indicatur quid
a.
sq.
pro
aliqua
re.
b.
sq.
enunt.
obi.
c.
ut. indicatur
obi.
sq.
pro
indicantur relationes variae
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
c.
sq.
super
c.
acc.
d.
sq.
supra:
PEREGR. fol. D IIa : Clemente o-nte supra populum.
3.
odmawiać, zmówić (modlitwę);
recitare, dicere (orationem,
preces)
SCARB. Sap. II p. 364 : attendit ad verba, quae profert o-ndo lectionem aut psalmum.
NIC. BŁ. Tract. fol. k IVb : vt singulis diebus o-rent septem psalmos.Ita saepius usque ad saec. XVI.
Dicitur v. gr.
breviarium (
AKapSąd III
p. 310, a.
1516)
, coronam (
SEVER.
p. 34
)
, horas canonicas (
AKapSąd II
p. 540, a.
1443
et saepius), psalmum (
et saepius),
vigilias (
KodUJ I
p. 130, a.
1420
et saepius).