Ogólne
Pełne hasło
Więcej

ORDINABILITER

Gramatyka
  • Formyordinabiliter
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
Znaczenia
  • I. w kolejności, po porządku
  • II. należycie, legalnie, zgodnie z prawem

Pełne hasło

ORDINABILITER adv.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
  • O.
[comp. sensu elativo ordinabilius cf. infra 49.]
I. w kolejności, po porządku; secundum ordinem, ordine
GALL p. 44,19 : de Kazimiro quid egerit, primitus pertractando finiamus et postea de filiis, quis eorum primus quisve posterius regnaverit, o-ius edicamus.
II. należycie, legalnie, zgodnie z prawem; legitime, iuste
MPVat III p. 144 (a. 1340) : cum ex hiis, que inordinate geruntur, o-r quicquam agi non possit (cf. CodSil V p. 211, saec. XIV med.).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)