- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
I.
1.
propr.
obciążać,załadowywać,
napełniać; onere imponendo gravare, onerare
MARTIN. OP. Chr. p.201 : XII cophinos terrae o-tos.
MPH VI p. 297 (saec. XIII) : o-tis navibus et necessariis omnibus ... sumptis.Cf. Th. IX 2,651,1 sqq.
2.
transl.
obsypywać,zaopatrywać (w
obfitości); cumulare,(abunde) instruere
ChrMP p. 35 : Pomorani ... urbem Naklensem ... tam gente armata quam expensis sufficientibus copiose o-rent.
MIECH. Chr. p. 104 : barones Myeskonis plurimis donis o-ndo dimisit Casimirus dux.Cf. ONERO I B 1.
Constr.
ad 1-2:
a.
abs.
b.
sq.
gen.
cf.
c.
sq.
abl.
(ut supra).
II.
ładować (na wóz);
imponere (in currum)
SchlUrk p. 561 (a. 1348) : damus ... ipsis civibus ... honustationem cerevisiae, hac sub conditione, quod ... quantum nos ... indiguerimus de cerevisia, sine pretio ... debet h-ri et portari.Cf. Th. IX 2,651,6 sq. et ONERO II.