[OLBORO]
s.
URBORO,
-are
(olbora)
oddawać jako
olborę; olborae (cf.
s. v.) nomine
solvere
JusMet p. 204 (a. 1505) : nullus ... cultor montium ... audeat aliquod plumbum tam alienum quam suum proprium super se u-re neque sub signetto suo sub libram ducere ... sub ... privatione colli.