- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
1.
(derebus)
wyznaczony z urzędu, urzędowy; qui ex
officio fit, legitimus
AGZ IX p. 92 (a. 1464) : in dicta molendina intromissionem recipiant realem et o-em.
2.
(de hominibus) pełniący urząd;
qui officio publico fungitur
IurMas III p. 39 (a. 1528) : omnes dignitarii o-es, quocumque nomine censerentur... in hac conventione racione officiorum suorum suis expensis propriis perseverare debebunt.
II.
phil. służebny,
odnoszący się do pełnienia określonych
funkcji (w ciele człowieka);
qui ad certa quaedam munera in corpore
hominis perficienda pertinet
MatFil X p. 145 (saec. XV in.in) : ista nomina: os vel: caro ... non sunt praedicata substantialia, sed o-ia ... imposita ex divisione accidentium vel officiorum eis deputatorum.
GŁOG. Phys. fol. B IIa : sunt membra quedam o-ia, que sunt ordinata ad diuersa officia vitę in animalibus, ut oculus ad videndum.
WROCŁ. Epit. fol. n Ib : organa dicuntur membra o-ia, quibus operationes vite ab anima exercentur.