- Dc.
- L.
I.
phil.
zdeterminowany przez okoliczności
(zewnętrzne), nie zamierzony, przy
godny, (stąd) niedoskonały;
ex occasione pendens, inde: imperfectus
NIC. BŁ. Serm. III p. 123 : castitas virginalis consistit in puritate ex puritate o-a (cf. ib. infra concupiscentia in virginibus fraenatur virtute continentię et ideo virginitas, quę non generat, est munditia, quae sumpsit occasionem suae puritatis ex immunditia coniugali).
GŁOG. Alex. II fol. Oo VIIb : mulier secundum Aristotelem est mas o-us ... hoc non est referendum ad naturam et ad suppositum mulieris, sed ad sexum, per quem mulier solum occasionaliter distinguitur a viro, quia sunt essentialiter eiusdem speciei.
WROCŁ. Epit. fol. c Ia : dicit Aristoteles in libro De animalibus (GA 728a 17 sq. ) ... mulier est vir o-us, id est habens defectum in calore (ἔστιν ἡ γυνὴὥσπερ ἄρρην ἄγονον).
II.
chwilowy, niepewny, pozorny;
fluxus, fugax, futtilis
MICH. CLEP. p. 15 : excaecati odore o-o luxuriae mutant mores nobiliores.
KodKrak p. 533 (a. 1419) : coherceant omnes, qui forte o-a amicitia ope mendacii et imitatione dyabolica hanc voluntatem ... presumpserint impugnare.