- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
I.
oblężenie, osaczenie;
circumsessio, obsidium,
oppugnatio.
Iuncturae selectae
castrum (oppidum
sim.) obsidione (-ibus) cingere (
ArHist X
p. 155,
a. 1527)
, circuire (
GALL
p. 162
)
, circumdare (
KodPol II
p. 904, a.
1455)
, circumvallare
(
ib.
et
CodEp I 2,
p. 202, a.
1460)
, constringere (
DŁUG.
Hist. I p. 416 = II
p. 182
ed.nov.
;
ib. IV
p. 268
)
, gravare
(
ib. IV
p. 663
), premere (
IANIC.
p. 32, v. 98
), vallare (
KADŁUB.
p. 145
;
CodEp III
p. 92,
a. 1456
;et saepius), in castri (munitionis)
obsidione iacere (
KodWp II
p. 244, a.
1305)
, stare (
DŁUG. Hist. IV
p. 298
).
II.
viae
rozbój, napaść zbrojna na drodze połączona z grabieżą;
latrocinium in via actum
AGZ XV p. 393 (a. 1500) : pro inculpacione Muskur ... et ... propter o-em vie alias «rozbicze drogy».