- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- L.
I.
być posłusznym, usłużnym, łaskawym; obsequi,
oboedire, servire.
N.
locut.
ministeriis ecclesiasticis
sprawować służbę kościelną; ministeria eccl. exercere
UrkOel p. 124 (a. 1288) : in quibus ... prelaturis et canoniis collocate persone ad Dei cultum ydonee ecclesiasticis ministeriis o-ent.
Constr.
a. sq.
dat.
b. sq. in c.
abl.
II.
mieć wzgląd na coś, kierować się czymś; obtemperare,
alicuius rei rationem habere (saec.
XVI).