- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A.
I.
1.
(de rebus)
zbytni, zbyt wielki, nadmierny; qui modum
excedit, nimis
magnus.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 41 (a. 1447) : n-a rigiditate «przymerną groznosczą».Occ. senium bardzo posunięta starość; extremum, supremum ( ZabDziej II p. 42, a. 1483).
Locut.
nimium esse
być w nadmiarze, przekraczać miarę;
modum egredi
CracArt I p. 41 (a. 1406) : moneta ... si multa cusa fuerit, cito vilescet ex multitudine, nam omne, quod est n-um, vertitur in tedium.
2.
(de hominibus) nadużywający czegoś, nieumiarkowany w czymś, przesadny; qui modum non servat
(saec. XV—XVI)
.
Constr.
sq.
in c.
abl.
II.
niezmierny, liczny, ogromny, obfity; multus, plurimus, maximus.