- F.
- G.
- Bl.
- Dc. (subst.
- m.
- pl.),
- NGl.
- B. (subst.
- m.),
- L.
- A.
- K. (subst.
- m.
- et
- n.)
I.
adi. przeczący,
zaprzeczający, wyrażający
przeczenie; quo negatio exprimitur,
negatorius, negans
(v.
gr.
verba :
KodWp VII
p. 29,
a. 1401
et saepius).
Occ.
praeceptum
zakaz;
prohibitio
WŁODK. Den. p. 188 : de istis praeceptis n-is.
WROCŁ. EpitConcl fol. A Ia : precepta n-a obligant semper et ad semper ... precepta ... affirmativa quamuis semper ... non tamen ad semper.
N.
locut.
partem negativam tenere
zaprzeczać; negare
JAC. PAR. Var. II p. 253 : aliqui partem tenent affirmativam, aliqui n-am.
Praec.
log.
t.t.
(opp.
affirmativus) , v.
gr.
conclusio
(
SŁUP. MixEl
p. 155
et saepius),
demonstratio
(
BYSTRZ. AnalPost fol. g VIIa
et saepius),
descensus
(
id. ParvLog fol. g Ib
), enuntiatio
(
GIEŁCZ. fol. B Ia
et saepius), oratio (
GŁOG. ExLog fol. A Va
et saepius),
praedicatio (
MatFil II
p. 32, saec. XV
ex.ex)
, propositio (
GŁOG. Anim. fol. a Vb
et passim;
syn.
privativa:
BYSTRZ. AnalPr fol. b IIIb)
, signum (
BYSTRZ. ParvLog fol. O
IVb
et saepius;
opp.
affirmativum:
WROCŁ. Dial. fol. B Ia)
, syllogismus (
BYSTRZ. AnalPr fol. e IVa
et saepius; item
modus syllogismi
ib. fol. i VIa
et saepius).
Occ.
passio subiecti
(
GŁOG. Anal. fol. KK IVa),
item
terminus motus
(opp.
positivus :
ExPhys fol. r IIIb).
Abs. loco subst.
negativum,,
-i
n.
to, co zaprzeczone, negacja;
id quod negatur
STOB. Parv. fol. D IIb : non subiectum et non subiectum sunt duo n-a.
GŁOG. ExLog fol. A Vb : diffinit ... Aristotilis propositionem per affirmatiuum et n-um et non per verum et falsum.
II.
subst.
negativa,,
-ae
f.
1.
wypowiedź zaprzeczona, zdanie przeczące; enuntiatio
negatoria
MATTH. Rat. p. 20 : forte pro ista affirmativa: bonum est mala permittere, oporteret poni talem n-am: mala permittere non est malum.
Id. Prax. p. 70 : n-am ... talem in toto opere non credo quempiam invenire.
WŁODK. ScrSel II p. 371 : que logica dicit, quod ex n-a non sequitur affirmativa.
2.
zaprzeczenie (w sądzie);
infitiatio (coram iudice facta)
KsgHenr p. 102 (a. 1305) : ne post publicam et uoluntariam affirmacionem in eodem casu quispiam inducere ualeat n-am (cf. etiam ib. p. 105, a. 1309).
AGZ XII p. 44 (a. 1438) : Mykossius Domnam cittavit, quod fideiussoriain sibi non explet, tandem Domna iudicio astans n-am induxit (ed. indixit).
ArPrawn V p. 375 (a. 1476) : Ursula ad n-am venire non potest (cf. supra ipsa Ursula sicut pars respondens negat).Ita saepius saec. XV—XVI. Cf. NEGATIO I 1 β.
3.
odmowa;
recusatio.
Constr.
ad
I—II: a.
sq.
gen.
obi.
MATTH. Rat. p. 66 : Deus ... detestatur desperationem, utpote ... vitium infinitae bonitatis suae privativum vel n-um.b. sq. de :
AKap p. 181 (a. 1561) : possent ... tales n-ae ... de rebus manifestis fieri.
GŁOG. Anim. fol. a Vb : propositiones n-e ueriores et certiores sunt de Deo, quam affirmatiue.c. sq. super :
JANKO p. 723 : super amocione Demarathi ... n-a data Polonis.