- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- N.
- K.
- O.
I.
adi.
południowy; ad meridiem pertinens
1.
(de tempore) przypadający w południe;
qui medio die
fit.
Saepe occurrit in
locut.
luce (sole)
meridiana (-o) clarior (saec.
XVI).
N.
daemonium
(cf.
Vlg.
Ps. 90,6)
JAC.PAR. Serm. fol. 30a : que persecutio durat ... ad daemonium m-um, scilicet antichristum futurum.
2.
(de loco) leżący na południu; ad austrum
spectans,australis.
Praec.
astr.
t. t.
α.
linea
linia wskazująca południe na instrumencie astronomicznym; quae in instrumento astronomico in meridiem vergit
FRANCO p. 370 : latus huius tabule, cui linea m-a incidit ...latus uero oppositum, cui linea medie noctis instat.
β. circulus i.
q. meridianus, -i m.
cf.
infra 44.
II.
subst.
1.
meridianum,,
-i
n.
południe (strona świata); regio (plaga,
terra) australis.
2.
meridianus ,
-i
m.
astr.
t. t. południk (niebieski), połowa koła wielkiego na powierzchni
ziemi (lub na sferze
niebieskiej), przechodzącego przez
bieguny świata (i zenit); circuli magni
medietas, in caelo vel in terra
descripti, per polos (et zenith)
transeuntis
InstrAstr p. 61 (saec. XV in.in ): radices ... practicate sunt et verificate super m-um Cracoviensem.
WODKA p. 240 : canones tabularum resolutarum ad m-um Bononie, Italie, et ad quemcumque alium locum.Ita saepius.